انواع پلاستیک، ظروف یک بار مصرف، اسباب بازی و قوطی های فلزی و شیشه ای نیز بخشی از زباله های منازل است. باید توجه داشت تمام موادی که از نظر ما به درد بخور نیستند، دور ریختنی نیست. اگر به هزینه های جمع آوری و دفن زباله نگاهی بیندازیم، متوجه می شویم که با کمی دقت می توان از استهلاک چه سرمایه قابل توجهی جلوگیری کرد. هزینه جمع آوری و دفن هر تن زباله ۳۵ هزار ریال است. برای تولید هر تن کاغذ باید ۱۵ اصله درخت تنومند قطع شود و برای تولید هر تن آلومینیوم ۴ تن سنگ معدن و ۷ تن زغال سنگ و قیر لازم است. برای تولید شیشه باید مقدار زیادی شن و ماسه از زمین استخراج شود. عمل حفاری و استحراج منظره زشتی به محل معدن می دهد و علاوه بر آن مقدار زیادی سوخت و آب نیز مصرف می شود.

هر تن زباله حدود ۴۰۰ متر مکعب گاز گلخانه ای دی اکسید کربن متصاعد می کند و از هر تن زباله ۴۰۰ تا ۶۰۰ لیتر شیرابه خارج می شود که می تواند تاثیر خطرناکی روی آب و خاک داشته باشد و محل های دفن زباله هر روز گسترش بیشتری پیدا می کنند. اگر تولید زباله به همین ترتیب ادامه داشته باشد، مدت زیادی طول نخواهد کشید که تمام اراضی اطراف شهرها پر از زباله شده و محلی برای دفن زباله باقی نخواهد ماند. بازگشت به طبیعت در مورد بسیاری از مواد موجود در زباله به طول می انجامد و این مواد سالها باعث آلودگی و آسیب به محیط زیست می شوند. شیشه و قوطی های فلزی و بویژه آلومینیومی صدها سال روی زمین باقی می مانند. کیسه ها و ظروف پلاستیکی که یک روز به دلیل سبکی و دوام آنها ساخته شدند، امروزه عامل بزرگترین مشکلات زیست محیطی هستند. پلاستیک غیر قابل تجزیه است و کیسه های نایلونی به طور متوسط ۵۰۰ سال در محیط باقی می مانند. کیسه های پلاستیکی همراه باد همه جا پخش می شوند و بیشتر آنها سر از دریا در آورده با بلعیده شده به وسیله جانداران سبب مرگ آنها می شوند. چنانچه پلاستیک و نایلون موجود در زباله سوزانده شود، اسید کلریدریک ایجاد می کند که باعث آلودگی هوا و آسیب رساندن به انسان و دیگر موجودات می شود. از سوی دیگر، انباشته شدن زباله در محل و شهرها مکان خوبی برای رشد میکروبها و تولید و تکثیر حشرات و جانوران موذی نظیر موش است؛ زیرا زباله ۳ عامل رشد و تکثیر این جانداران یعنی مواد غذایی، رطوبت و پناهگاه را با خود دارد. طبق برآوردهای علمی در هر گرم خاکروبه بین ۵۰ هزار تا ۱۰ میلیون باکتری مختلف وجود دارد. مگس که ناقل انواع اسهال، حصبه، وبا، سل و … است و موش که تکثیر آن بستگی به میزان زباله دارد و تیفوس و طاعون را اشاعه می دهد، در اثر انباشتگی زباله سلامت محیط انسانی را تهدید می کنند. بعضی از زباله های خانگی مثل انواع باتری، لامپهای مهتابی و جیوه ای و لوازم الکترونیکی به علت داشتن سرب، جیوه و کادمیوم در ترکیب خود خطرناک هستند. همچنین تعویض خانگی روغن موتور ماشین و جاری کردن آن در فاضلاب شهری به دلیل وجود مواد سمی باعث آلودگی آبها می شود. یک لیتر روغن موتور می تواند تا یک میلیون لیتر آب سالم را آلوده کند.
در حالی که این روغن موتور قابل بازیافت و استفاده مجدد است و می توان آن را به تعویض روغنی ها تحویل داد تا آن را برای تصفیه مجدد تحویل پالایشگاه دهند.

● چگونه مدیریت زباله های خانه را به عهده بگیریم؟
مصرف درست می تواند تا حد زیادی هزینه های خانواده و مصرف آب و انرژی را پایین بیاورد و از تولید بیش از اندازه زباله جلوگیری کند.
برای مدیریت زباله های منزل در درجه اول مواد قابل تجزیه مثل پس مانده های آشپزخانه و مواد غذایی را از سایر مواد جدا کنید. این مواد بسرعت تجزیه شده به طبیعت باز می گردد. پس مانده های گیاهی نیز به کود کمپوست تبدیل می شود که برای اصلاح خواص خاک و جبران مواد غذایی از دست رفته آن مفید است و با اجرای دقیق این طرح می توان روزانه ۵۳۰ هکتار خاک کشور را احیا کرد. روزنامه ها و کاغذهای باطله و دفترچه های تمام شده مشق نیز قابل بازیافت است که باید جداسازی شود. همچنین شیشه های به درد نخور منزل علاوه بر قابلیت مجدد تبدیل به شیشه در صورت بازیافت، فضای دفن زباله را نیز اشغال نمی کند. بنابراین شیشه ها را نیز در محل دیگری نگهداری کنید و وقتی انباشته شد آن را به ماموران بازیافت یا خریداران دوره گرد بفروشید. ظروف و قوطی های فلزی آلومینیوم را دور نیندازید. بازیافت آلومینیوم می تواند ۹۰ درصد انرژی لازم برای ساخت آن را به صرفه جویی کند. آلودگی مرحله تولید آن نیز ۹۵ درصد کمتر است. این قوطی ها را نیز جدا نگهدارید و به فروشنده های دوره گرد بفروشید تا به قوطی، ظرف جدید، فویل و ظروف یکبار مصرف آلومینیومی تبدیل شود.

برای کاهش خطرات میکروبها و حشرات، در سطل زباله از کیسه های پلاستیکی سالم جای میوه یا خریدهای دیگر استفاده کنید و هر شب در زمان مناسب زباله را به رفتگر تحویل دهید. کیسه های پلاستیکی، ضایعات پلاستیکی و لوازم پلاستیکی شکسته را جمع آوری کنید و به خریداران دوره گرد تحویل دهید. تا جایی که ممکن است از لباسها و پارچه ها استفاده کنید. از پارچه های پنبه ای برای گردگیری و استفاده در آشپزخانه می توان بهره گرفت. لوازم برقی از انواع باتری بهتر است تا حد ممکن از اسباب بازیها و لوازم باتری دار استفاده نکنید. باتری ها حاوی مواد سمی هستند و قرار گرفتن آن در دسترس بچه ها کار درستی نیست. از قرار دادن لامپهای سوخته در محلی که قابل شکستن است، خودداری کنید. مواد موجود در آنها بشدت آلاینده است. ظروف غذا را ابتدا کاملا تخلیه کنید و سپس بشویید. این کار باعث می شود رطوبت کمتری وارد زباله ها شود. خرده نان و پس مانده سفره را نیز می توانید برای پرنده ها بریزید. سعی کنید فقط مواد قابل تجزیه را در کیسه ریخته و تحویل رفته گر بدهید. هنگام خرید از بسته بندیهای زیاد از سوی فروشنده جلوگیری کنید. خرید را به طور کلی انجام دهید. مثلا برنج را برای مصرف سالانه خریداری کنید. با این روش کیسه های کمتری برای بسته بندی استفاده می شود. برای خرید نیز می توانید از ساکهای پارچه ای که پارچه های موجود در خانه ساخته اید، استفاده کنید در صورت امکان شیرینی و آجیل را در پاکتهای کاغذی بخرید. از ظروف یک بار مصرف نیز کمتر استفاده کنید.
اگر در حیاط خانه تان باغچه دارید، می توانید مقداری از زباله ها و پس مانده های آشپزخانه مثل پوست تخم مرغ، استخوان، ضایعات سبزی و میوه و ضایعات گوشتی و دیگر مواد قابل تجزیه را در گوشه باغچه تان به کمپوست تبدیل کنید.

تهيه و تنظيم: س.ناصري
منبع: aftab.ir

1) Giant – Yukon -size 17 -  آبی سفید / قیمت : 370000 تومان

2)Giant  -  Cypress -size 17 -  طوسی متالیک/ طبی و راحت / قیمت 500000 تومان

3)  Merida -size 15  / قیمت 500000 تومان

4) Giant – XTC size 19 -  مشکی زرد / قیمت 380000

جهت خرید، هماهنگی و اطلاعات بیشتر  با شماره 09124668513  تماس بگیرید.

دفتر گروه دوچرخه سواری ویسپورد

مراكز آموزشي مي توانند جهت تشكيل اين گروهها با ويسپورد هماهنگي لازم را به عمل آورند.

 - تسهیل و کاهش درد: راههایی وجود دارد که دردهای پس از تمرینات سخت را کم میکند:

- رکاب زدن را ناگهانی قطع نکنید بلکه با دنده های پاببن تر آرام پا بزنید و آهسته بدنتان را سرد کنید.

-اگر در یک تمرین سخت گروهی قرار گرفتید سعی نکنید به دیگران برسید، آنها منتظرتان

خواهند ماند و آخر کار خواهید دید که شما بردید و عضلاتتان کمتر درد گرفته است.

- یادتان بماند که قبل ؛ درحین و بعد از دوچرخه سواری حتما آب کافی بنوشید.

- بعد از دوچرخه سواری ماساژ بگیرید.

- گذاشتن حوله یخ روی اندام های دردناک از درد آن میکاهد.

- مصرف مسکن ها از قبیل بروفن درد را کم میکند ولی تحقیقات نشان داده که رشد عضله هم  کم میکند.

دردهای بد عضلانی:
درد های طبیعی عضلانی پس از تمرین را اغلب ماها براحتی می پذیریم ولی عضلات کشیده شده و له شده چیز دیگری است. علل این نوع از آسیب ها: 1) عدم آمادگی جسمانی، 2) متناسب نبودن بدنتان با شکل دوچرخه تان ( بخصوص در بد قرار گرفتن پا روی پدال یا قفل پدال) ، 3) فشار زیاد به بدنی که هنوز گرم نشده و یا عضلاتی که هنوز آمادگی پاسخ به نیازهای تمرینی شما را پیدا نکرده است  .
اگر این دردها با روشهای توصیه شده بهبود نداشت بهتره به پزشک تان مراجعه کنید.
نکته مهم: برای پیشگیری ازاین قبیل دردهای عضلانی کشش های مناسب قبل و بعد از دوچرخه سواری میتواند بسیار کمک کننده باشد و از ضایات و صدمات جدی عضلانی جلوگیری نماید.

منبع:     Mountain Bike Action
ترجمه : دکتر شهریار صادقی

(لانس‌ آرمسترانگ‌) دوچرخه‌ سوار آمريكايي‌با پيروز شدن‌ بر سرطانش‌ به‌ بزرگ‌ترين‌ موفقيت‌در طول‌ زندگي‌ خود دست‌ يافته‌ است‌. به‌ عقيده‌خودش‌ پيروزي‌ و غلبه‌ بر بيماري‌ سرطان‌ مهم‌تر ازپيروزي‌ در مسابقات‌ دو چرخه‌سواري‌ است‌. اوتاكنون‌ توانسته‌ به‌ طور پي‌درپي‌ در مسابقات‌دوچرخه‌سواري‌ گوي‌ سبقت‌ را از ديگران‌ بربايد.مسابقات‌ تور (دوفرانس‌) سنگين‌ترين‌ دوره‌رقابت‌هاي‌ دوچرخه‌سواري‌ در جهان‌ است‌ كه‌دوچرخه‌سوران‌ در آن‌ مسافت‌ سه‌ هزار و 607كيلومتر را در 21 مرحله‌ ركاب‌ مي‌زنند. لانس‌ نيز باهفتمين‌ پيروزي‌اش‌، بازنشستگي‌ خود را جشن‌گرفته‌ است‌. او كه‌ رهبر مبارزه‌ با سرطان‌ لقب‌گرفته‌ در زندگي‌ 34 ساله‌ خودش‌ توانسته‌مهم‌ترين‌ و با ارزش‌ترين‌ كار را انجام‌ داده‌ باشد.در اين‌ مقاله‌ به‌ زندگي‌ اين‌ ورزشكار با اراده‌ اشاره‌خواهيم‌ كرد.

تولد يك‌ قهرمان‌

(لانس‌ ادواردگاندرسون‌) در 18 سپتامبر1971 در (پلانوي‌ تگزاس‌) چشم‌ به‌ جهان‌ گشود.دوچرخه‌سواري‌ را از 4 سالگي‌ آغاز كرد. او در11 سالگي‌ مسابقه‌ دوچرخه‌سواري‌ را تجربه‌ كرد. وبراي‌ اولين‌ بار برنده‌ شد. مادرش‌ زني‌ بسيارمهربان‌ است‌. لانس‌ 10 سالي‌ بيش‌ نداشت‌ كه‌پدرش‌ به‌ دليل‌ اختلاف‌ زناشويي‌، خانوداه‌ راترك‌ گفت‌. از اين‌ رو لانس‌ و مادر تنها شدند. مادرمجبور بود در دو جا كار كند تا از عهده‌ خرج‌ وهزينه‌ زندگي‌ برآيد. اومي‌ خواست‌ لانس‌ به‌بهترين‌ نحو تحصيل‌ كند و بتواند پله‌هاي‌ ترقي‌ رابپيمايد. لانس‌ از همان‌ دوران‌ نوجواني‌ شورعجيبي‌ براي‌ رقابت‌ داشت‌ البته‌ مادرش‌ اعتماد به‌نفس‌ و حس‌ رقابت‌ را در پسر عزيزش‌ تقويت‌مي‌كرد. او هميشه‌ به‌ پسرش‌ مي‌گفت‌ به‌ پيروزي‌فكر كن‌ و از مبارزه‌ نترس‌. هيچ‌وقت‌ نبايد باخت‌ ازآن‌ تو باشد. 13 ساله‌ بود كه‌ درمسابقات‌دوچرخه‌سوري‌ (آيرون‌ كيدز) شركت‌ كرد و نفراول‌ شد و مدال‌ طلا گرفت‌.

 به‌ اين‌ ترتيب‌ به‌عنوان‌ قهرمان‌ در سطح‌ نوجوانان‌ زبان‌ زد خاص‌و عام‌ شد به‌ طوري‌ كه‌ چندين‌ مجله‌ ورزشي‌ مانند(فرانس‌ پرس‌) به‌ او لقب‌ (آقاي‌رييس‌) را دادندلانس‌ از كودكي‌ بسيار متواضع‌ و فروتن‌ بود واجازه‌ نداد اين‌ القاب‌ سبب‌ كبر و غرور شود.خودش‌ در اين‌ باره‌ معتقد است‌، زندگي‌ من‌ شايداين‌ طور به‌ نظر برسد كه‌ هر ساله‌ شاهد قهرماني‌باشم‌ اما اين‌ مسائل‌ مرا غرق‌ نمي‌كند. من‌ تنها به‌تجربه‌ كردن‌ مي‌انديشم‌ و بر اين‌ عقيده‌ هستم‌ كه‌بايد هر روز بهتر از روز پيش‌ زندگي‌ كرد و از لحظه‌به‌ لحظه‌ زندگي‌ درس‌ آموخت‌. لانس‌آرمسترانگ‌ در 21 سالگي‌ وقتي‌ خود را براي‌شركت‌ در مسابقات‌ دوچرخه‌سواري‌ تور فرانسه‌آمده‌ مي‌كرد، جوان‌ترين‌ شركت‌كننده‌ از آمريكابه‌ شمار مي‌رفت‌.

مبارزه‌ با سرطان‌
بايد متذكر شد كه‌ زندگي‌ اين‌ ورزشكار برتر ازسال‌ 1996 به‌ بعد به‌ دو دوره‌ قبل‌ و بعد ازسرطان‌ تقسيم‌ مي‌شود. زيرا برخلاف‌ بسياري‌ ازبيماران‌ سرطاني‌ كه‌ اين‌ بيماري‌ را پايان‌ زندگي‌خود مي‌دانند، اما براي‌ لانس‌ موضوع‌ كاملا فرق‌مي‌كند. او تا قبل‌ از سرطان‌ قهرمان‌ مسابقات‌بسياري‌ شده‌ بود و كارشناسان‌ او را (رب‌النوع‌) ياخداي‌ مسابقات‌ دوچرخه‌سواري‌ ناميده‌ بودند. اوبعد از اين‌ كه‌ در مسابقات‌ (اسلو) به‌ مقام‌ قهرماني‌رسيد و نابغه‌ شماره‌ يك‌ ورزش‌ دوچرخه‌سواري‌شد، حتي‌ تا المپيك‌ (آتلانتا) نيز پيش‌ رفت‌،نمي‌دانست‌ چه‌ سرنوشتي‌ را در پيش‌ دارد. لانس‌وقتي‌ وارد 24 سالگي‌ شد به‌ دليل‌ درد شديد درناحيه‌ قفسه‌ سينه‌ و زير شكم‌ نتوانست‌ در مسابقات‌شركت‌ كند. لذا در بيمارستان‌ بستري‌ شد و بعد ازيك‌ سري‌ آزمايش‌هاي‌ باليني‌، پزشكان‌ متوجه‌شدند كه‌ او به‌ سرطان‌ پيشرفته‌ بيضه‌ مبتلا شد كه‌ تاقفسه‌ سينه‌اش‌ پيش‌ رفته‌ است‌. لذا آرمسترانگ‌ باعزمي‌ راسخ‌ شروع‌ به‌ مبارزه‌ با بيماري‌اش‌ كرد.پزشكان‌ به‌ وي‌ گفتند كه‌ تنها 40 درصد شانس‌زنده‌ ماندن‌ دارد اما لانس‌ با تقويت‌ روحيه‌ خوداين‌ شانس‌ را به‌ 90 درصد رساند. او بعد از عمل‌جراحي‌ و برداشته‌ شدن‌ بيضه‌ راست‌ وقسمت‌هاي‌ آسيب‌ ديده‌ در مغزش‌، يك‌ دوره‌ سه‌ماهه‌ تحت‌ معالجه‌ با شيمي‌ درماني‌ قرار گرفت‌. اودر اين‌ مبارزه‌ پيروز شد. بسياري‌ از اطرافيان‌ وپزشكان‌ و مربيانش‌ او را در اين‌ نبرد سخت‌ وبازگشت‌ به‌ ورزش‌ حرفه‌اي‌ كمك‌ كردند. خودش‌در اين‌ مورد مي‌گويد: با خودم‌ تصميم‌ گرفتم‌ كه‌هر طور شده‌ سلامتي‌ام‌ را به‌ دست‌ بياورم‌. به‌همين‌ علت‌ بعد ازعمل‌ جراحي‌ به‌ محض‌ اين‌ كه‌كمي‌ زخم‌ها و جاي‌ بخيه‌ها التيام‌ يافت‌ دوباره‌ به‌سراغ‌ دوچرخه‌ عزيزم‌ رفتم‌. البته‌ در اين‌ راه‌دوستان‌ و مربيان‌ و به‌ ويژه‌ مادرم‌ مرا حمايت‌كردند. (ليندا) مادر لانس‌ در تمام‌ اين‌ مدت‌ از اوپرستاري‌ كرد. او مي‌گويد: (17 سال‌ داشتم‌ كه‌لانس‌ را به‌ دنيا آوردم‌ ولي‌ مدتي‌ بعد به‌ دليل‌اختلاف‌ با پدر او از هم‌ جدا شديم‌ و لانس‌ نزد من‌ماند. هميشه‌ سعي‌ مي‌كردم‌ بهترين‌ زندگي‌ رابرايش‌ فراهم‌ كنم‌.) لانس‌ بهبودي‌اش‌ را مديون‌مادرش‌ است‌. او در اين‌ زمينه‌ اظهار دارد: اومربي‌ من‌، دوستم‌، مشوق‌ و انگيزه‌ من‌، پزشك‌ وراننده‌ من‌ در طول‌ زندگي‌ام‌ بوده‌ است‌. از خداسپاسگزارم‌ كه‌ او را داشته‌ام‌. او در همه‌ شرايطسخت‌ دركنار من‌ بوده‌ است‌. مادرم‌ در همه‌شرايط سخت‌ چه‌ در مسابقات‌ و چه‌ به‌ هنگام‌ مقابله‌با بيماري‌ام‌ به‌ من‌ قدرت‌ و اعتماد به‌ نفس‌ مي‌داد.از او ممنونم‌، او در مورد آن‌ دوران‌ و پزشكاني‌ كه‌او را كمك‌ كردند تا سلامتي‌اش‌ را به‌ دست‌ آوردمي‌گويد: من‌ چند سال‌ پيش‌ تقريبا مرده‌ بودم‌ اماپزشكان‌ همچون‌ فرشته‌ به‌ من‌ كمك‌ كردند و مرابه‌ زندگي‌ بازگرداندند. من‌ فكر مي‌كنم‌ كه‌ هيچ‌گاه‌از ابتداي‌ زندگي‌ام‌ به‌ اين‌ خوبي‌نبوده‌ام‌. (گيب‌فلدمن‌) رييس‌ بخش‌ سرطان‌ پروستات‌ در تگزاس‌مي‌گويد : (اين‌ يك‌ موفقيت‌ بزرگ‌ براي‌ جامعه‌پزشكي‌ محسوب‌ مي‌شود. در واقع‌ سرطان‌ بيضه‌يكي‌ از سرطان‌هاي‌ كشنده‌ مي‌باشد اما اين‌ورزشكار با روحيه‌ قوي‌ خود توانست‌ با اين‌بيماري‌ لاعلاج‌ مبارزه‌ كند و پيروز شود.) (سير بل‌گيمارد) مربي‌ او يكي‌ از كساني‌ است‌ كه‌ دربازپروري‌ لانس‌ سهم‌ بزرگي‌ داشت‌ و در تمام‌مدت‌ در كنار لانس‌ بود. او در مورد لانس‌مي‌گويد: (او قوي‌ترين‌ موجود دنياي‌ ورزش‌است‌.)

بنياد مبارزه‌ با سرطان‌

لانس‌ بعد از مبارزه‌ با سرطان‌ تنها به‌دوچرخه‌اش‌ فكر نمي‌كرد. بلكه‌ تصميم‌ گرفت‌ به‌ياري‌ بيماران‌ سرطاني‌ بشتابد. او بنياد لانس‌آرمسترانگ‌ را در سال‌ 1997 به‌ منظور كمك‌ وپشتيباني‌ از بيماران‌ سرطاني‌ برپا كرد و با شعار(زندگي‌ مقتدارنه‌)
فعاليت‌هاي‌ خود را گسترش‌داد.
او سعي‌ مي‌كند به‌ اين‌ گونه‌ بيماران‌ اميدزندگي‌ دهد. لانس‌ به‌ جمع‌آوري‌ پول‌ از سوي‌ثروتمندان‌ پرداخت‌ و اكنون‌ او يكي‌ ازسرشناس‌ترين‌ افراد در مبارزه‌ با سرطان‌ شناخته‌شده‌ است‌ در واقع‌ لانس‌ تنها يك‌ قهرمان‌دوچرخه‌سوراي‌ نيست‌ بلكه‌ يك‌ اسطوره‌ وخيرانديش‌ براي‌ بيماران‌ سرطاني‌ نيز مي‌باشد.لانس‌ همچنين‌ سخنگوي‌ جنبش‌ مبارزه‌ با اين‌بيماري‌ است‌. يكي‌ از كارهاي‌ زيبا و كم‌نظيري‌ كه‌براي‌ كمك‌ به‌ افراد سرطاني‌ صورت‌ گرفته‌ است‌،ساخته‌ شدن‌ دستبند براي‌ نجات‌يافتگان‌ مي‌باشد.شركت‌ توليد لوزم‌ ورزشي‌ (نايك‌) با اهدا يك‌ميليون‌ دلار موجب‌ ساخته‌ شدن‌ 5 ميليون‌دستبند مخصوص‌ افرادي‌ بود كه‌ در زندگي‌ قوي‌هستند، شد. روي‌ تمام‌ اين‌ دستبندها نام‌ لانس‌حك‌ شده‌ بود و علاقمندان‌ با پرداخت‌ 1 دلارصاحب‌ اين‌ دستبند مي‌شدند و اين‌ پول‌ها صرف‌كمك‌ به‌ بيماران‌ سرطاني‌ مي‌شد. در مدت‌كوتاهي‌ اين‌ دستبندها در سراسر جهان‌ شناخته‌شد و طرفداران‌ زيادي‌ پيداكرد حتي‌ بعضي‌ ازافراد حاضر به‌ پرداخت‌ 20 دلار براي‌ خريد اين‌دستبدها بودند. به‌ طوري‌ كه‌ 32 ميليون‌ نفر درجهان‌ صاحب‌ اين‌ دستبند هستند كه‌ سمبل‌ مبارزه‌با بيماري‌ سرطان‌ است‌. لانس‌ هر چند ماه‌ يك‌ باراز طريق‌ تلويزيون‌ با مردم‌ صحبت‌ مي‌كند وبيماران‌ سرطاني‌ با او تماس‌ مي‌گيرند و او آرزوي‌سلامتي‌ براي‌ آنان‌ مي‌كند. لانس‌ اكنون‌ 34 سال‌دارد و نامش‌ را در تاريخ‌ به‌ عنوان‌ نخستين‌ كسي‌كه‌ توانست‌ در هفت‌ مسابقه‌ متوالي‌دوچرخه‌سوراي‌ تور فرانسه‌ مقام‌ اول‌ را كسب‌ كندو به‌ ثبت‌ برساند. او شعارش‌ اين‌ است‌ (نبايد تسليم‌شد) يك‌ نكته‌ جالب‌ از لانس‌ اين‌ است‌ كه‌ وقتي‌قصد داشت‌ به‌ درمان‌ سرطان‌ مشغول‌ شود يكي‌ ازمهم‌ترين‌ سوالاتي‌ كه‌ از پزشكان‌ مي‌پرسيد اين‌بود كه‌ آيا حق‌ دارد در طول‌ درمان‌ قهوه‌ بنوشد،زيرا زندگي‌ بدون‌ يك‌ فنجان‌ قهوه‌ در روز براي‌او مرگ‌آور بود. كه‌ پزشكان‌ به‌ او اجازه‌ نوشيدن‌يك‌ فنجان‌ قهوه‌ را دادند.

زندگي‌ مشترك‌
لانس‌ در ژوئن‌ 1997 با (كريستين‌ ريچارد)آشنا شد و در مي‌1998 با وي‌ ازدواج‌ كرد. ثمره‌اين‌ ازدواج‌ 3 فرزند بود. (لوك‌) در اكتبر1999 و دوقلوهاي‌ (ايزابل‌) و (گريس‌) درنوامبر 2001 به‌ دنيا آمدند. اين‌ ازدواج‌ سرانجام‌خوشي‌ نداشت‌ او در سپتامبر 2003 از همسرش‌جدا شد، زيرا كريستين‌ از اين‌ زندگي‌ راضي‌ نبود،او دوست‌ نداشت‌ همسرش‌ به‌ دلايل‌ مختلف‌ ازقبيل‌ مسابقات‌ و يا رسيدگي‌ به‌ بنياد خيريه‌ مبارزه‌ باسرطان‌ از خانه‌ دور شود، لذا اين‌ ازدواج‌ به‌ طلاق‌منجر شد. لانس‌ بعد از جدايي‌ از همسر نخستش‌ با(شرلي‌ كرا) آهنگساز معروف‌ آمريكايي‌ در پاييز2003 نامزد كرد. شرلي‌، به‌ دليل‌ شجاعت‌ وشخصيت‌ ويژه‌ لانس‌ حاضر به‌ ازدواج‌ با وي‌ شده‌است‌. اين‌ زن‌ آهنگساز مي‌گويد، بعد از يك‌ سال‌آشنايي‌ با لانس‌ از بودن‌ با او لذت‌ مي‌برم‌. وقتي‌كه‌ خود را براي‌ شركت‌ در ششمين‌ دوره‌ مسابقات‌فرانسه‌ آماده‌ مي‌كرد متوجه‌ شدم‌ كه‌ رشته‌ كاري‌او خيلي‌ پرهيجان‌تر از كار من‌ است‌. آنها قراراست‌ در تابستان‌ 2006 جشن‌ عروسي‌ خود راهرچه‌ باشكوه‌تر برگزار كنند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌شرلي‌ كر و فرزند بزرگ‌ لانس‌ در بنياد خيريه‌لانس‌ فعاليت‌ مي‌كنند و تا آن‌ جا كه‌ از دست‌شان‌برمي‌آيد براي‌ بيماران‌ سرطاني‌ پول‌ جمع‌آوري‌مي‌كنند.

آرمسترانگ‌ و فرمانداري‌
به‌ گزارش‌ آسوشيتدپرس‌، لانس‌ آرمسترانگ‌اين‌ روزها به‌ فكر فرمانداري‌ تگزاس‌ است‌ ومي‌خواهد بوش‌ را مجبور به‌ سرمايه‌گذاري‌ درراستاي‌ درمان‌ و تحقيقات‌ سرطان‌ كند. او كه‌ خودسابقه‌ طولاني‌ در مبارزه‌ با سرطان‌ دارد، چندي‌پيش‌ به‌ مدت‌ 2 ساعت‌ با بوش‌ به‌ دوچرخه‌سوراي‌و گفتگو پرداخت‌ و اعلام‌ كرد كه‌ دوچرخه‌سواري‌او براي‌ مذاكره‌ با بوش‌ بر سر سرمايه‌گذاري‌ بوده‌است‌ نه‌ يك‌ همراهي‌ احمقانه‌، لازم‌ به‌ ذكر است‌كه‌ لانس‌ در اين‌ دوچرخه‌سواري‌ 30 كيلومتري‌از بوش‌ تقاضاي‌ كمك‌هاي‌ ملي‌ كرده‌ است‌ امابوش‌ تاكنون‌ او را حمايت‌ نكرده‌ است‌.

معاينه ( تست ) پزشكي :
سلامت فردی خصوصا موارد قلبی و مفصلی (بویژه زانو) در این ورزش بسیارحائز اهمیت است که جهت استفاده بهینه از این ورزش وجلوگیری از هرگونه حوادث احتمالی و تائید سلامتی نیاز  به معاینه جسمانی توسط پزشک مربوطه میباشد.
آقای دکتر حسین جاهدان ، پزشک ویس پرد ما را در این زمینه یاری میکنند.

كارشناس دوچرخه :
نوع دوچرخه با توجه به هدف شما از ورزش دوچرخه سواري ، مدل دوچرخه با توجه به جنسيت خريدار ، متناسب بودن اندام دوچرخه سوار با سايز دوچرخه ، نوع لوازم استفاده شده روي دوچرخه ، استحكام ، سبكي و … از فاكتورهاي مهم در خريد دوچرخه مي باشد كه كارشناس دوچرخه به خوبي شما را در اين امر راهنمايي مي كند تا مناسب ترين دوچرخه طبق خواسته و شرايط شما در اختيارتان قرار گيرد.

آموزش كوهستان :
آموزش زير نظر محمد درخشان فر،روزبه گرشاسبي و خانم فتحعلي بيگي به طور كامل برگزار  مي شود .

آموزش كورسي :
آموزش حرفه اي  كورسي زير نظر قهرمان آسيا آقاي سيد جواد موسوي برگزار مي گردد.

- بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.

- با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .

- در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.

- از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.

- از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.

- به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .

حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:

  1) حرکت در سربالایی ها:
در سرابالایی ها حالت بدن بدن باید کمی تغییر پیدا کند :

- بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.

- با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .

- در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.

- از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.

- از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.

- به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .

حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:

با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید . برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود . پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید

2) حرکت در سرازیری ها :
در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه  خاطر مانور بدهید .

نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه  می شود .

دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار  و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا  1)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود . 2) با قسمت داخلی ران (کشاله ران ) زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .

3) ترمز گرفتن :

با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از 70% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .

تمرین :

نحوه استفاده با هر دو ترمز – ترمز به فرم ABS – ترمز قبل از پیچ و حرکت – عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها

4) پرش و عبور از موانع کوتاه :

هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست (تک چرخ ) . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.

بهترین حالت دید عمومی حدود 10 متر و دید چرخ جلو 2 متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :

- اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی

- اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات

- داشتن تجربه کافی

- حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند

فیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .

توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .

5) دور زدن :

در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم  و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :

در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم – در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت – اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ  اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد)
-پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .

زمین خوردن :

زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در  اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار مممکن برسانید.

1)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید.(توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید )

2)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .

3)پس گرفتن شک اولیه با روش 2  در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.

4) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبور(خیابان و …)خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !

مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و …قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .
در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.
با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره 6 ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا 6 ساعت می توان با تزریق  پیشگیری کنیم .

سال تاريخچه تكاملي و تكميل دوچرخه را بر اساس تغيير اين وسيله در زير مشاهده مي فرمائيد :
1816 : در اين سال فردي آلماني به نام وندريز فرمان را به سله ريفر اضافه نمود ولي كماكان با استفاده از حركت پاها بر روي زمين حركت آن امكان پذير بوده است ( سرعت به 15 كيلومتر رسيد ).

1817 : در اين سال دوچرخه كامل تري توسط بارون فون درياس از شهر كالسرومه ساخته شد كه داراي يك زين كوچك بود . دنيس جانسون يكي از دوچرخه هاي فون درياس را با خود به كشور انگلستان برد تا نمونه هايي از روي آن ساخته و آن را تكميل تر نمايد . در اين شرايط و در كنار اين هدف او اقدام به برگزاري كلاسهاي آموزشي براي استفاده از اين وسيله نمود و مشتاقان زيادي براي فراگيري اين فن به او مراجعه كردند . كم كم در كشور انگلستان دوچرخه و دوچرخه سواري به عنوان يك سرگرمي محبوب و متداول و جذاب . و بدين شكل رواج يافت .

1818 : يك فرانسوي به نام بارون ساوربرن دوچرخه ديگري را در اين سال طراحي و ساخت . چرخ جلويي اين دوچرخه بسيار بزرگ و چرخ عقبي آن كوچك بود و در اين شرايط به چرخ جلويي و بزرگ ، يك طناب حلقوي به صورت دايره وار بسته شده بود كه با كشيدن آن با دست ، چرخ جلو به حركت در مي آمد و وسيله حركت مي كرد. اين نوآوري وسيله مذكور را براي دوچرخه سواران به صورت يك مهارت در آورد به نحوي كه بند بازان در سيرك . از اين وسيله به عنوان ابزاري تفريحي و سرگرم كننده براي مردم استفاده نمودند .

1821 : لويس كوهبر دوچرخه ديگري را مشابه با دوچرخه ساوربرن ساخت اما به جاي طناب از وسيله اي
مشابه با زنجير دوچرخه هاي امروزي استفاده نمود اين كار موجب شد تا حركت دوچرخه تسهيل گردد
1834 : يك آهنگر اسكاتلندي به نام مك ميلان به دوچرخه هاي موجود ، پنجه ركاب ابتدايي را اضافه كرد تا ديگر احتياجي به فشار پا بر روي زمين نباشد . او در طي 5 سال كار جدي بر روي اين وسيله قادر گرديد كه سرعتي درحدود 22 كيلومتر در ساعت را به نام خود به جاي گذاشته و آن را ثبت نمايد . همچنين در آن زمان اين وسيله در اشكال ويژه اي همانند كالسكه براي استفاده در مزارع و به جاي اسب رواج يافت .
دوچرخه مك ميلان امروزه در موزه شهر لندن در معرض ديد همگان قرار دارد .

1839 : اسكاتلندي ديگري به نام كريسك پاتريك دوچرخه ركاب دار را به شكل كامل تري تهيه و در دسترس مردم قرار داد .
1860 : كارخانه دار فرانسوي به نام پير ميشو در اين سال مهندس جواني را به نام پير لالمنت براي تغيير درساختار دوچرخه استخدام نمود . او قسمتهايي از دوچرخه را كه از چوب ساخته شده بود با لوله هاي آهني تعويض كرده و بخش خارجي چرخهاي چوبي را با نوارهاي لاستيكي ضخيم پوشانيد .

1861 : دوچرخه ساخته شده پير ميشو به نام رلو سپيد يا رلوسي پتل معروف گرديد . هرچند اين وسيله قديمي نسبت به دوچرخه هاي امروزي وسيله راحتي نبود اما اولين دوچرخه ترمزدار در دوران خود محسوب مي شد ولي هنوز از زنجير و دنده در دوچرخه هاي آن زمان گزارشي ثبت نگرديده است .
1862 : دوچرخه ولوسي پتل ساخت پير ميشو و پير لالمنت مورد توجه آمريكائيان واقع شد لذا نمونه انتقال يافته به آمريكا را بون شيكر نام گذاري كردند . ركاب اين دوچرخه بر روي چرخ جلويي كه بزرگ بود استقرار يافته و عامل حركت محسوب مي شد .

1867 : در اين سال نيز هنوز طوقه جلو بزرگتر از طوقه عقب بود و پدال و ركاب به صورت ثابت در چرخ جلو تعبيه شده بودند . طوقه هاي چوبي را در اين زمان با طوقه هاي آهني تعويض كردند لذا وزن دوچرخه در حدود 50 كيلوگرم گرديد .نام اين دوچرخه جديد پني فارتنيك لقب يافت .

1869 : درسال 1869 اولين مسابقه رسمي در تاريخ دوچرخه و به مسافت 34 كيلومتر ازشهر پاريس تا وروان با 333 شركت كننده تدارك ديده شد . شركت كنندگان برتر قادر شدند با دوچرخه هاي جديد مسافت مذكور را در 3 ساعت و 9 دقيقه طي كنند. اما قبل از آن مسابقه ديگري در انگلستان به نام هندون درسال 1868 نيز ثبت شده است .

1870 : هنوز تغيير چشمگيري در تكامل دوچرخه روي نداده است . چرخ جلو بزرگ و چرخ عقب هنوز خيلي كوچك مي باشد و براي تسهيل استفاده كنندگان از اين وسيله ، پله كوچكي را درست در بالاي چرخ عقب طراحي نموده اند .
بهترين زمان ثبت شده در اين سال را 30 كيلومتر در ساعت اعلام و ثبت شده است .

1871 : يك انگليسي به نام جيمز استانلي دوچرخه اي شبيه به بون شيكر ساخت كه داراي يك پدال در چرخ بزرگ جلو بود ولي كماكان هنوز چرخ عقب اين وسيله كوچك است .

1873 : هاري لاوسون بر اساس الهام از نقاشي هاي لئو نادوداوينچي چيزي شبيه به زنجير را براي دوچرخه طراحي نمود و براي اولين بار نخستين دوچرخه زنجير دار به بازار آمد زنجير اين چرخ به طرف عقب وصل مي شد و با گردش آن توسط فشار پا دوچرخه را به حركت در مي آورد اما هنوز لاستيكهاي آن تو پر بودند .
اين دوچرخه هم اكنون در موزه ميلان ايتاليا موجود است .

1876 : اف.ال. دادز از دانشگاه ككبريج لندن دوچرخه ديگري را ساخت و سرعت متوسط 25 كيلومتر در ساعت را بنام خود ثبت داشته است و در اين زمان اولين ركورد رسمي دوچرخه سواري از اين وسيله گرفته شد .

1879 : ابداع شايسته توجه ديگري توسط باب توماس دو جهت افزايش سرعت دوچرخه انجام گرديد او در مركز چرخها وسيله اي مشابه با بلبرينگ هاي امروزي را قرار داد تا دوچرخه او از سرعت بالاتري برخوردار گردد.

1881 : در دهه 1880 دوچرخه هاي زنجير دار با اتصال به مركز چرخ عقب و با بلبرينگ به بازار آمدند و توليد اينگونه دوچرخه ها در سال 1881 توسط يك كارخانه چرخ خياطي بصورت سريال انجام گرديد . اين كارخانه چرخ خياطي ، چرخ عقب و چرخ جلو را به يك اندازه طراحي كرد و انقلابي را در اين وسيله ايجاد نمود.

1885 : رسما توليد دوچرخه در كشورهاي مختلف آغاز گرديد و پني فارتينگ 50 كيلوگرم هنوز هم مورد توجه همگان قرار داشت . سرعت اين دوچرخه بصورت متوسط 19 كيلومتر در ساعت ثبت شده است .
همچنين درسال 1885 اولين مسابقه قهرماني در ايتاليا به مسافت 160 كيلومتر در شهر ميلان برگزار گرديد .
1881 : شركت دانلوپ در اين سال لاستيكهاي هوادار را به بازار عرضه نمود كه عمر آن در حدود 5000 كيلومتر اعلام گرديد . در پايان سال نيز يك گروهبان به نام بلفاست براي كمپاني دانلوپ لاستيكهاي توئي و دروني را همانند لاستيكهاي امروزي ساخت .
نمونه هاي لاستيك اوليه شركت دانلوپ هنوز هم در موزه اديندور شهر لندن در معرض ديد همگان قرار دارد .
1892 : رسما خودرو و زنجير ، فرمان مشخص زين مناسب و طبق به دوچرخه اضافه گرديد اما هنوز هم كماكان قطر طوقه جلوئي كمي بزرگتر از قطر طوقه عقب بوده است .IOC در اين سال در شهر لندن و با عضويت چندين كشور اروپائي و امريكايي ايجاد و اولين تشكل هاي دوچرخه سواري شكل گرفت .

1895 : بر اساس ارزيابي انجام شده در اين سال از هر 27 نفر امريكايي يك نفر داراي دوچرخه بوده و قيمت اين وسيله در يك قرن پيش با قيمت خريد يك اسب خوب برابري مي كرده است .
در سال 1896 : با شروع اولين دوره بازيهاي ورزشي المپيك رشته دوچرخه سواري نيز بعنوان يكي از رشته هاي ورزشي مستقل و پر طرفدار آن روز به جمع رشته هاي ورزشي افزوده و به شكل رقابتي اجرا گرديد.
تاريخچه دوچرخه و دوچرخه سواري در ايران :
براي اولين بار در دوران قاجاريه كاركنان سفارت انگليس دوچرخه را به ايران آورده و از آن به عنوان يك وسيله استفاده نمودند مردم در آن زمان استفاده كنندگان را بچه شيطان لقب داده و احتمال دخالت جن و پري را در حركت اين وسيله مطرح مي نمودند . اولين فردي كه در ايران با ايجاد مغازه دوچرخه و كرايه دادن اين وسيله آن را به مردم شناساند حسين آقا شيخ است كه در خيابان شمس العماره اقدام به اين كار نمود و پس از آن فردي مسيحي بنام داديك دومين مغازه دوچرخه فروشي را تاسيس كرد .
بعد از آن زمان :

1324 : اولين تشكيل دوچرخه سواري با نام باشگاه دوچرخه سواري شكل گرفت و در سال بعد از آن فدراسيون دوچرخه سواري آماتور در ايران رسما هدايت و كنترل اين رشته در دست گرفت.